Anasayfa
Endam Aynası
| GökEkin |
| Cahit Zarifoğlu |
| Sadık Yalsızuçanlar |
| Ibn'Arabi |
| Okuma Yeri |
Giriş Formu
| Sadece Deli Sadece Şair |
| 17.01.2008 | ||||||||
|
Kararan havayla, çiyin avuntusu akmaktayken yeryüzüne doğru, görülmezce, işitilmeden —çünkü yumuşak patikler giyinir avutucu çiy, bütün avuntuyla yumuşamışlar gibi— anımsarsın sen, sıcak gönül, anımsarsın, bir zamanlar nasıl susadığını, kutsal gözyaşı ile çiy yağışlarım özleyerek yanıp tutuşurken, bitkinlikle susadığını, kemgözlü akşamüstü güneşinin bakışları sararmış otlu patikalar üzerinde kararmış ağaçların içinden geçip dolaşırken çevrende, güneşin kör edici kor bakışları, acı vermekten haz duyan. Hakikatin yavuklusu —sen ha? diye alay ederlerdi— hayır! bir şair sadece! bir hayvan, kurnaz yırtıcı sürüngen, yalan söylemesi gereken, bilerek isteyerek yalan söylemek zorunda, av arzusunda, elvan elvan maskelenmiş, kendine maske, kendine av bu ha —hakikatin yavuklusu?... Sadece deli! Sadece şair! Sadece parlak parlak laf eden, deli maskelerinden dışarı renkli renkli konuşan, yalana söz köprülerine tırmanan, yalandan gökkuşakları üstünde sahte gökler arasında dolanıp duran, sürünüp duran— sadece deli! sadece şair!... Bu ha— hakikatin yavuklusu?... Durgun değil, dik donuk soğuk değil, tasvirleşmemiş, heykelleşmemiş, tapmakların önüne dikili değil, bir tanrıya kapı bekçisi değil: hayır! bu çakılı erdem tasvirlerine düşman, yabanlar ona daha rahat tapınaklardan, kedi haylazhğıyla dolu her pencereden zıplayıp pop! her rastlantının peşinden koklaya koklaya her yabanıl ormana dalansın sen, yabanıl ormanlarda renkli tüylü yırtıcı hayvanlar arasında günahkarca sağlıklı, güzel, elvan gezinirsin, arzulu dudaklarınla, kutluca alaycı, kutluca şeytanî, kutluca kan emici yırtıcı yırtıcı, sinsi sinsi, yalancı yalancı gezinirsin. Ya da kartal gibi, uzun, uzun dik dik uçuruma, kendi uçurumuna bakan kartal gibi... —nasıl da yukarıya, aşağıya, içeriye, hep daha derin derinliklere halkalanıyor uçurum!— Sonra, ansızın, düz uçuşla ani dalışla kuzuların üzerine çullanmak, birden aşağıya, yırtıcı açlıkla, kuzu arzusunda, bütün kuzu ruhlara kızgın, öfkeli bütün erdemlice, koyunca, kıvırcık kıvırcık göz kırpıştıran, koyunsütü iyilikle alıklaşmışlara... Böylesine kartalcadır, parscadır. şairin özlemleri, senin özlemlerin, binlerce maske altında, sen ey deli! sen ey şair!... Sen ki bakarken insana, koyun görünür tanrı sana- insandaki tanrıyı paralamak insandaki koyunu paralar gibi paralarken de gülme k— bu, bu işte senin kutluluğun, bir parsın, bir kartalın kutluluğu bir şairin, bir delinin kutluluğu!... Kararan havayla, ayın orağı mor kızıllıklar arasında yeşil yeşil, hasetle, sinsi sinsi dolanırken, —güne düşman, her dolanışta biçerken gülden döşekleri gizlice, çökertene dek, gecenin derinliğine uçuk uçuk gömene dek: ben de öyle düştüm bir kez hakikat çılgınlığımdan aşağıya, gün özlemimden aşağıya, —aşağıya, akşama, gölgeye çöktüm bir hakikatten bağrı yanık, susamış —anımsıyor musun hâlâ, anımsıyor musun, sıcak gönül, nasıl susadığını?— sürülmüştüm tüm hakikatten! Sadece deli! sadece şair!... Dionysos Dithyrambosları Friedrich Nietzsche Çeviren: Oruç Arıoba Kabalcı yayınları: 27 Şiir dizisi: 1 Syf: 11-21  Bu yazıyı web sayfanızda alıntılayın | Görüntüleme sayısı: 86
Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.3 |
||||||||
Bu yazıya ilk yorumu yazın
| < Önceki | Sonraki > |
|---|
Gelinler mihrabı
Kimler Sitede
İstatistikler
Üyeler: 13Haberler: 82
Web Bağlantıları: 19
Ziyaretçiler: 24406
. . . :: . ..::...:
© 2007 - 2008 Düşün Seli... GökEkin İrfan.