Ben çocukken

Bir Tanrı korurdu beni sık sık
İnsanların şamatasından sopasından;
Ne güzel ne güvenle oynardım
Korunun çiçekleriyle,
Göğün meltemleriyse

Benimle oynardı.

Narin kollarını

Sana doğru uzatırken

Nasıl sevindirirsen
Yüreğini bitkilerin,
Öyle sevindirirdin benim yüreğimi de
Güneş Ata! Ve Endymion gibi
Sevgilindim senin,
Kutsal Aytanrıça!

Doğru, o zamanlar sizleri ben
Adınızla çağırmazdım daha, sizler de beni

Adlandırmazdınız, insanların tanırcasına

Adlandırması gibi birbirini.

Ama insanları tanıdığımdan

Daha iyi tanırdım sizleri.
Esîr’in sessizliğini anlardım da
İnsanların sözlerini anlamazdım hiç.

Hışırdayan korunun

Tatlı sesleriyle yetiştim
Ve öğrendim sevmeyi
Çiçekler arasında.

Tanrıların kollarında büyüdüm.

Türkçesi: A. Turan Oflazoğlu

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Yorum yaz
Lütfen yorumunuzun yazının konusu ile alakalı olmasına dikkat edin. Kişisel hakaret içeren yorumlar silinecektir. Reklam amaçlı yorumlar silinecektir. 'Gönder' düğmesine basmadan önce yeni bir güvenlik kodu üretmek için tarayıcınızın *Yenile* düğmesine basın. Yukarıdaki durum yanlış güvenlik kodu girildiği durumlarda geçerlidir.
İsim:
E-posta:
Web sayfası:
Başlık:
BBCode:
Yorum:

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.3